April 15, 2017

katja van well over make me whole

 

 

De komende 5 weken staan weer op het planbord.

Ik zie dat ‘mijn tijd’ alweer vol staat met (behalve werk) allerlei verplichtingen: verjaardagen, wedstrijden van de kinderen, een bezoekje aan de tandarts, de podotherapeut… mijn plannen om mijn vriendin die naar het Westen van het land verhuisd is op te zoeken moeten maar (weer) de ijskast in geloof ik. Ook al had ik er wel tijd voor gehad, dan was ik er waarschijnlijk toch te moe voor. De energie die ik vroeger in een vriendschap kon stoppen heb ik gewoonweg niet meer. De tijdsinvestering, de intensiteit…

Maar is dat erg? Heb ik niet genoeg aan mijn leven nu? Met 3 gezonde kinderen en een man die van mij houdt. Een echt thuis zoals ik dat vroeger zelf gehad had. Met mezelf als ‘spin in het web’. En ja, dat is hard werken. Maar als ik naar mijn gezin kijk is me dat dubbel en dwars waard. Natuurlijk gaat dat te koste van je eigen wensen, dat is toch voor bijna iedereen zo?

Die grote plannen van vroeger om te reizen en de misstanden in de wereld te beschrijven in de wereld en aan de kaak te stellen. Echt een bijdrage leveren aan een betere wereld.  Een netwerk pedofielen oprollen, bedrijven die gebruik maken van kinderarbeid aan de schandpaal te nagelen. Een vriendin weer op de rails helpen, mijn oma tot aan haar dood verzorgen, de rust in mijzelf vinden… Ik doe wat ik kan, geef aan Green peace, artsen zonder grenzen, aan zwervers op straat. Ik geef het goede voorbeeld qua ‘groene leefstijl’, eet gezond en sport er flink wat naast. Het is zoals het is.

Morgen slaap ik uit.